ความสัมพันธ์ระหว่างการสำรองระดับอุดมศึกษาและขั้นตอนการขุด

ตามระดับการเตรียมการของการทำเหมืองแร่สำรองสามารถแบ่งออกเป็นสามระดับคือการใช้ประโยชน์จากสำรองการขุดและสำรองสำรอง เงินสำรองทั้งสามนี้เรียกว่าสำรองตติยภูมิ

(1) ใช้ประโยชน์จากสำรอง
ผ่านอุโมงค์และการเปิดถนนมีการสร้างระบบการขนส่งการระบายอากาศและการระบายน้ำบางอย่าง เงินฝากในพื้นที่ควบคุมเหมืองเรียกว่าการใช้ประโยชน์จากแร่ธาตุดังที่แสดงในขั้นตอนที่สี่

(2) การเข้าซื้อกิจการสำรอง
มันเป็นส่วนหนึ่งของการแสวงประโยชน์จากแร่ธาตุ ในกรณีที่พื้นที่ขุดหรือผนังเหมืองแร่เสร็จสิ้นปริมาณการขุดที่ระบุไว้ในวิธีการขุดปริมาณสำรองในพื้นที่เหมืองแร่หรือผนังเหมืองเหล่านี้เรียกว่าสำรองการขุด

(3) สำรอง
มันเป็นส่วนหนึ่งของการจองซื้อกิจการ ปริมาณสำรองของปริมาณวิศวกรรมการตัดที่ระบุไว้ในวิธีการขุดในพื้นที่ขุดหรือผนังเหมืองแร่เรียกว่าสำรองสำรอง ดังที่แสดงในรูปที่ 3-1-8 ขั้นตอนแรกและส่วนที่สองของขั้นตอนที่สองได้เสร็จสิ้นการตัดงานซึ่งเป็นสำรอง

ในสามขั้นตอนของการขุดเงินฝากที่กล่าวถึงข้างต้นในระยะแรกของการขุดแต่ละขั้นตอนการขุดจะดำเนินการตามลำดับนั่นคือปริมาณสำรองสามระดับที่จำเป็นสามารถนำไปผลิตได้ตามตารางการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐาน ในระยะเวลาการผลิตปกติ (นั่นคือหลังจากการผลิตเสร็จสมบูรณ์) ควรดำเนินการ หลักการของ "ขุดและปลูกฝังก่อน" โดยทั่วไปจำเป็นเพื่อให้แน่ใจว่าตัวชี้วัดที่ระบุโดยสำรองระดับที่สามมิฉะนั้นความไม่สมดุลของการขุดจะเกิดขึ้นทำให้การผลิตเหมืองมีความวุ่นวายและเฉยเมย ดังนั้นเราจะต้องให้ความสนใจเพื่อจัดเตรียมการพัฒนาการขุดและการกู้คืนอย่างเหมาะสมเสมอ มีความจำเป็นที่จะต้องปฏิบัติตามหลักการของการบุกเบิกล่วงหน้าและใช้การขุดขั้นสูง ด้วยวิธีนี้การผลิตเหมืองสามารถยั่งยืนมั่นคงและสมดุล นี่เป็นเพราะการพัฒนาการขุดและการตัดสะท้อนถึงระดับของความพร้อมสำหรับการขุด ความสัมพันธ์ขั้นสูงระหว่างสามขั้นตอนข้างต้นระดับของการเตรียมการมักจะแสดงโดยเวลาการขุดที่จำเป็นสำหรับแร่สามระดับที่จัดทำโดยอุโมงค์การขุดและถนนเหมือง โดยทั่วไปเหมืองควรมีความสามารถในการขุดมากกว่าสามปีประมาณหนึ่งปีของการขุดและการขุดและสำรองประมาณหกเดือน